بارگذاری...

Pixi.

قالب حرفه ای پیکسی اولین بار در ایران توسط گروه اتوماتیک در سایت راستچین از سایت مرجع خریداری شده و بصورت حرفه ای فارسی سازی شده است.

آدرس:تهران خیابان الوند شمالی نرسیده به بلوار حکیم
تلفن:02188950000
ایمیل: rtl.automatic@gmail.com

گزارش برنامه قله ساکا اردیبهشت ۱۴۰۰

به نام خالق کوهساران😌🍃

#گزارش_برنامه
#قله_ساکا

سرپرست : عرفان محمدزکی

قرارمان ، ۴:۳۰ صبح بود ، همان جای همیشگی 🙂
همان جا جلوی دانشگاه ، نمازمان را خواندیم و با کمی تاخیر ، سوار ون ها شدیم و به راه افتادیم.

ساعت ۶ صبح بود که رسیدیم ابتدای مسیر کوهپیمایی در روستای افجه ، کمی بعد از لواسان.
از ون ها پیاده شدیم ، کوله های مان را انداختیم و کم کم و آرام آرام ، به راه افتادیم.
ابتدای مسیر ، شیب ملایمی داشت و شمایلِ کوچه باغ مانندی ، که همان اول صبح ، در آن هوای بهاری ، فضای شاعرانه ای را تداعی می‌کرد…
و این ، تازه اول مسیر کوه‌نوردی بهاری ما بود😌

ساعت ۶:۲۵ برای گرم کردن توقفی پنج دقیقه ای داشتیم و بعد ، دوباره راه افتادیم.

ریه های مان ، با هوای بهاری کوهستان عشق می کرد و از طبیعت زیبا لذت می‌بردیم.

مسیر ، مخصوصا ابتدای راه ، خیلی شلوغ بود و گویا کوهنوردان زیادی در این ابتدای راه ، هم مسیرمان بودند…

استراحت کوتاهی کنار چشمه ای در مسیر داشتیم و بطری های مان را پر کردیم.

سپس مجددا به راه افتادیم.
ساعت ۸:۲۴ ، در باغ سرهنگ برای صبحانه و معارفه توقف کردیم.
چشم انداز آبشار و صدای آب ، طبیعت سرسبز اطراف و دیدن کوهنوردان خوش اخلاقی که صبح جمعه و یکی از قله های لواسان را برای صعود انتخاب کرده بودند ، حسابی لذت بخش بود.

بعد از حدود نیم ساعت ، حرکت کردیم.
در طی مسیر ، پنج دقیقه ایستادیم و آموزش مختصری مخصوصا در رابطه با نحوه ی گام برداری و باتوم زدن ، نفس گرفتن صحیح و… توسط سرپرست دریافت کردیم.

۹:۵۰ بود که برای ده دقیقه استراحت توقف کردیم.
جایی که منظره ی دماوند ، بی نقص و باشکوه ، مقابل مان بود و عجیب با عظمت…

تقریبا در انتهای مسیر صعود ، مسیر قله های دیگر مانند آتش کوه از ساکا جدا می شد و تراکم کوهنوردان در مسیرمان ، کمتر.
مسیر ، سنگی شده بود و گام های مان را بلندتر برمی‌داشتیم.

و در نهایت ، قله!!
دقیقا ۱۱:۲۶ بود که به قله ساکا رسیدیم‌.
و این ، خیلی از پیش بینی اولیه سرپرست زودتر بود و صعود خوب و موفقی داشتیم.

قله ، همانند انتهای مسیر ، سنگی بود و همین طور مساحت کمی داشت.
پیش از ما نیز چند گروه در قله بودند و ما نیز در تماشای منظره ی بی نظیر لواسان و سد لتیان و اطراف تهران ، به آن ها ملحق شدیم.

منظره ی دماوند ، از قله واضح بود و حسابی عکس گرفتیم و لذت بردیم.😎
بعد از یک ساعت استراحت در کنار قله و عکس گرفتن های فراوان😅 ، عزم بازگشت و فرود کردیم‌.

شیب مسیر بازگشت تقریبا ملایم بود و دشواری خاصی نبود.
بنایراین افراد دیرتر به استراحت نیاز پیدا می‌کردند و به ساعت ۱:۲۰ بود که برای ناهار و نماز ، در دشت سرسبزی توقف کردیم.

ساعت ۱۴:۰۰ ، مجددا فرود را از سر گرفتیم و بدون استراحت ، پیش آمدیم.
منظره ی اطراف ، سرسبز ، وسیع و بهاری بود و نفسهای مان را عمیق می‌کشیدیم تا بیشتر بهره بگیریم از این طبیعت بی نظیر بهاری کوهستان.
از کنار دشت هویج سراسر سبز ، گذشتیم و از نمای باعظمت آبشار سوستون لذت بردیم.

درنهایت و بعد از کلی پیمایش 😅 ، ۳:۲۵ کنار چشمه ای که صبح نیز آب های مان را پر کرده بودیم ایستادیم و بعد از استراحتی کوتاه ، پیمایش بخش انتهایی مسیر را از سر گرفتیم.

« +ماشالا گروه!
– ماشالاااااا!!!! »
این ، تقریبا دیالوگ ثابت بین افراد و سرپرست بود😁

خستگی که سراغ مان می آمد ، ماشالا گویان 😎 از خودمان دورش می‌کردیم و پرقدرت ، ادامه می‌دادیم.

سرپرست ، سعی داشت فاصله ی افراد گروه از هم زیاد نشود و این موضوع را به خوبی مدیریت می‌کرد.

دیگر به پایان راه و نقطه ی شروع مان نزدیک می‌شدیم و درنهایت ، ۱۶:۳۰ بود که در همان کوچه باغ های جذاب ابتدای مسیر ، برای سرد کردن ایستادیم.

۱۶:۴۰ بود که سرپرست توضیحاتی ارائه داد و بعد هم انتقادات و پیشنهادات را گفتیم.

فقط کمی از مسیر مانده بود…
چند دقیقه ای راه رفتیم و درنهایت ، راس ساعت ۱۷:۰۰ به ون ها رسیدیم و به یک روز زیبای بهاری ، در دل کوهستان های نزدیک تهران ، پایان دادیم.

به امید دیدار همه شما عزیزان در برنامه های آتی کوهساران

نویسنده گزارش : فاطمه سادات حسینیان