بارگذاری...

Pixi.

قالب حرفه ای پیکسی اولین بار در ایران توسط گروه اتوماتیک در سایت راستچین از سایت مرجع خریداری شده و بصورت حرفه ای فارسی سازی شده است.

آدرس:تهران خیابان الوند شمالی نرسیده به بلوار حکیم
تلفن:02188950000
ایمیل: rtl.automatic@gmail.com

گزارش برنامه ی صعود به قله ی آراکوه

سرپرست : زهرا درویشوند
سطح برنامه : ساده+
آراکوه قله ای‌ست منفرد و کم ارتفاع (۲۷۰۰ متر) که از جنوب به جاده هراز و از غرب به جاده سد لتیان و از شمال به منطقه لواسان کوچک (نیک‌نام ده) و از شرق به کوهستان‌های کم ارتفاع شهرک پردیس (رودهن) می رسد.
طبق قرار قبلی ، ساعت ۵ صبح همدیگر را مقابل دانشگاه و در تقاطع بزرگمهر ملاقات کردیم.
مینی بوس به راه افتاد تا نمازهای مان را بعدتر و در مسیر بخوانیم.
حدود ساعت ۶:۳۰ بود که به سد لتیان رسیدیم ، از مینی بوس پیاده شدیم و با انداختن دوتا زیر انداز کوچک ، نوبتی نمازهای مان را خواندیم.
سپس دوباره به مینی بوس برگشتیم ، وسایل موردنیاز را برداشتیم ، بعضی دوستان که کفش کوه شان را همراه خود آورده بودند ، پوشیدند ، باتوم های مان را برداشتیم و پس از چند دقیقه راه رفتن، به ابتدای مسیر صعود رسیدیم.
پیش از آغاز کار حسابی گرم کردیم ، جلودار و عقب دار مشخص شد ، معارفه کردیم ، بعد بسم الله گفتیم و ساعت ۶:۴۸ بود که صعود را شروع کردیم.
ابتدای راه ، خیلی سخت نبود ، انرژی افراد بالا بود و هنوز خستگی به سراغ کسی نیامده بود. حدود یک ساعتی راه رفتیم و از هوای خوش و خنک صبح پاییزی ، لذت بردیم. 😍
۷:۴۲ برای صبحانه و استراحت اول ایستادیم. زمان این توقف حدود نیم ساعت بود و قاعدتا طولانی تر از استراحت های بعدی.
هوا کم کم رو به سردی می رفت و ما که از ابتدای مسیر تا به اینجا لباس های مان را کم کرده بودیم ، دوباره کاپشن ها را پوشیدیم و دوستان سرمایی تر بساط شال و کلاه و دستکش را هم باز کردند 😂
با ادامه دادن راه ، عرق می کردیم و خود به خود احتیاج به کم کردن لباس بود ، بنابراین ۸:۱۴ برای چند دقیقه توقف کردیم تا هم نوردها لباس های شان را کم کنند و دوباره ادامه دهیم.
به صعودمان ادامه دادیم و از هوای آفتابی لذت بردیم.
چون سطح برنامه سبک بود ، بعضی از بچه ها تازه کار بودند و به نسبت بقیه زودتر خسته می شدند ، این بود که تا قبل از رسیدن به قله ، دوبار در ساعت های ۹:۰۰ و ۱۰:۳۰ ایستادیم و حدود ده دقیقه استراحت کردیم.
نکته ی مهم در این استراحت ها و تاکید سرپرست ، نوشیدن آب و استفاده از مواد قندی و هم چنین مواد شور و نمکی (مثل کشک خشک یا آجیل و تخمه و…) بود.
همان طور که بدن ما برای انرژِی گرفتن به کربوهیدرات ها احتیاج دارد، چون در زمان فعالیت بدنی دچار تعریق می شویم و مقداری از املاح بدن مان را از دست می دهیم ، لازم است که با خوردن خوراکی های شور ، مقداری از این املاح از دست رفته را به بدن برگردانیم.
قسمت پایانی مسیر را از روی خط الراس رفتیم که سنگی بود و تقریبا سخت ترین قسمت صعود را تشکیل می داد. در بعضی قسمت ها تشخیص جای پای مناسب مشکل بود و هم نوردهای با تجربه تر ، به تازه کارها کمک می کردند.
بعضی قسمت ها هم باتوم را کنار می گذاشتیم و با دست و گرفتن سنگ ها ، مسیر را طی می کردیم…
و بالاخره!!!
ساعت۱۲:۱۵ بالاخره به قله رسیدیم!
البته اولش شک کردیم که قله همین است یا نه! چون تابلو نداشت 😕😂
ولی ترک مسیر همان جا را قله نشان می داد. بنابراین کوله های مان را زمین گذاشتیم و استراحت کردیم و از ارتفاع لذت بردیم ، عکس یادگاری گرفتیم و بعد از حدود نیم ساعت ، راه افتادیم.
در ابتدای مسیر برگشت ، سرپرست برای مان چند دقیقه ای صحبت کرد ، تاکید کرد که کفش های مان را محکم کنیم ، باتوم های مان را بلند تر کنیم ، به طوری که ۹۰ درجه باشد و همین طور نحوه ی صحیح گام برداری در برف و در سرپایینی را به افراد یادآوری کرد.
در ابتدای فرود ، با مسیر برفی رو به رو شدیم و توصیه های سرپرست به شدت به کارمان آمد. بعد از تقریبا نیم ساعت پیمایش در مسیر برفی ، شیب کمتر شد و برف هم تقریبا تمام شد.
تا ساعت ۱۴:۳۰ راه رفتیم و سپس برای ناهار و نماز (و شکار 😅) حدود ۴۵ دقیقه توقف کردیم.
هوا رو به سردی می رفت و ابرهای معنی داری در آسمان خودشان را نشان می دادند و به طور کلی شرایط جوی به سمت نامساعد شدن در ساعات آینده می رفت ، به علاوه چند ساعت دیگر هوا تاریک می شد و باید سریع تر برنامه را به اتمام می رساندیم.
بنابراین به تشخیص سرپرست و مسئول فنی گروه ، سرعت را بیشتر کردیم و به فرود خود ادامه دادیم.
۱۶:۳۰ یک استراحت کوتاه ده دقیقه ای داشتیم و درنهایت پس از طی مسیر پرشیب انتهایی ، ساعت ۱۷ به مینی بوس رسیدیم ، وسایل مان گذاشتیم و سرد کردیم و یک روز جذاب و به یاد ماندنی را به پایان رساندیم.
و در انتها ، چندتا نکته!
• در این کوه و مناطق اطرافش دسترسی به سرویس بهداشتی وجود نداشت و بنابراین از روش جایگزین (شکار) استفاده کردیم.
• شب قبل از برنامه ، سرپرست ترک مسیر را فرستاده بود تا چندنفر از بچه ها آن را داشته باشند و در طی راه ، مسیریابی متکی به یک نفر نباشد.
• نکته ی مهم این صعود آن بود که به دلیل محدویدت های کرونایی و رعایت فاصله گذاری ، تعدادمان کمتر از ظرفیت مینی بوس بود و تمام طول مسیر در ماشین، افراد از ماسک استفاده می کردند.
• برنامه های ساده ، معمولا میزبان افراد غیرحرفه ای هم هست و صبر و حوصله ی حرفه ای ها ، خیلی دلگرم کننده و در عین حال برای مبتدی ها فرصت یادگیری را فراهم می کند و باعث تجربه شان می شود.
به قلم : فاطمه سادات حسینیان🖋
به امید دیدار شما در برنامه های آتی کوهساران