تصاویر گروه

  • قلعه ماران

Monthly Archives: فروردین ۱۳۹۵

زمستان ۸۰ و صعود گرده آلمانها همراه بود با حضورجوانانی جویای نام از شهرهای مختلف. بعدها هر یک از آنها سری در میان بزرگان هیمالیانوردی ایران بلند کردند.

در میان آن جمع پسرجوان و ساکتی هم حضور داشت با کوله پشتی بزرگ و باریکی بر دوش که به اردوهای تیم امید دعوت شد و تابستان ۸۱ در صعود مشترک کوهنوردان آسیایی به ماربل وال در قزاقستان صعود کرد.

صحبت از عظیم قیچی ساز است. کوهنورد جوان و شایسته تبریزی که برخلاف عرف رایج در کوهنوردی کشورمان پله‌های موفقیت را یک‌به‌یک طی کرد.

پس از ماربل وال عظیم عضو جوانی بود در تیم گاشربرومI که متاسفانه منجر به کشته شدن محمد اوراز شد. اما آن تلاش بر تجربیات عظیم افزود و او جزو ارکان مهم در تیم امداد محمد بود. یکسال بعد نیزتلاش بر روی دیران پیک و صعود اسپانتیک را بر تجربیاتش افزود تا بدین شکل بتواند عضو تیم اورست در سال ۸۴ شود. صعودی که تنها به دستور سرپرست از گردنه جنوبی تا قله جنوبی را با کپسول اکسیژن طی کرد و پس از آن بدون بهره گیری از اکسیژن مصنوعی و با صلابت تمام بر نخستین ۸۰۰۰ متری خود گام نهاد.

بعدها عظیم در هر تیمی که قرار می گرفت ستونی بود برای تضمین موفقیت آن. توانمندی او تاحدی بود که حتا کوهنوردان خارجی هم با حضورش در برنامه هایشان احساس امنیت می کردند. کارلوس سوریا کوهنورد مسن اسپانیایی پس از ناکامیش در کانچن چونگا عنوان می دارد (نقل به مضمون): “اگر زودتر عظیم را شناخته بودم از پشتش تکان نمی خوردم”!

در کی دو و آناپورنا هم عظیم به رغم صعودهای بدون اکسیژن، از بسیاری کوهنوردان دارای کپسول زودتر و بهتر قله را صعود کرد.

از دیگر فعالیتهای درخشان قیچی ساز میتوان به صعود گاشربروم دو تنها سه روز پس از ورود به کمپ اصلی، صعود یک روزه چوآیو از کمپ اصلی و صعود تنهای او به شیشاپانگما اشاره نمود.

و اینک عظیم قدم در راه آخرین ۸۰۰۰ متری خود نهاده. صعودی که به نسبت سایر فعالیتهای او نمی‌تواند برایش چندان دشوار باشد و امید می‌رود نام یک ایرانی به همت خودش و دعاهای هموطنانش در میان اعضای باشگاه ۸۰۰۰ متریها ثبت گردد.

برای این کوهنورد شایسته کشورمان آرزوی سلامتی و موفقیت داریم.

تنظیم : حامد رستگار

برداشتی از ویلاگ کوه قاف